گربه را همه ديده‏اند ؛ حيوان جالبى است. شايد خداوند نام او را در زمره حيوانات اهلى قرار

 داده است تا بيشتر دقت كنيم.

  يكى از خُصوصيات جناب گربه، چگونگى رفتارش با آب است.

  روزهاى بارانىِ كوچه‏هاى شهر را به خاطر بياوريد.

  چاله‏هاى پرآب و گربه‏اى كه قصد عبور از كنار آنها را دارد. حيوان نجيب آن چنان خود را

 جمع مى‏كند و با احتياط از كنار آب مى‏گذرد كه گويا آب برايش زهر هلاهل است كه حتّى نبايد

  قطره‏اى از آن به بدنش برسد ؛ امّا همين حضرت اجل را تصوّر كنيد وقتى كه ناگهان از بالاى

 ديوار بلند، چشمان تيزش به ماهى سرخ و قشنگ مادر بزرگ در حياط خانه قديمى‏اش مى‏افتد،

  به نظر شما چه مى‏كند؟! آيا سجده شكر به جا مى‏آورد كه چه خوب!

  فاصله من از آب دور است و به هيچ وجه و با هيچ معادله‏اى امكان خيس شدن وجود ندارد! يا

  نه در يك لحظه خود را قهرمان شيرجه مى‏پندارد، ديوار را سكوى پرش،

 حوض مادربزرگ را استخر مسابقات المپيك شنا، شيرجه و واترپلو و سرانجام اينكه آبى آب

 همان آسمان آبى است با اين تفاوت كه در آسمان ماهى لذيذ و سرخ و قشنگى وجود ندارد. پس

 حمله! مهارت گربه در اين كار چنان است كه گاهى شك مى‏كنيم كه گربه پستاندار دوزيست 

 است یا حتى آبزى كه از وطن به دور افتاده!

 بعضى از ما آدمها هم «تقواى گربه‏اى» داريم:

 وقتى هزارتومان پيدا مى‏كنيم، در و ديوار را پر از اعلاميه و اطلاعيه مى‏كنيم كه صاحبش را

 پيدا كنيم و چنان با تقوا مى‏شويم كه گوى سبقت از سلمان فارسى مى‏رباييم ؛ امّا بلا دور باشد

 وقتى دستمان به بيت‏المال مى‏رسد. آن را با مال البيت اشتباه مى‏گيريم: مى‏بخشيم، مى‏ريزيم،

 مى‏پاشيم، حيف و ميل مى‏كنيم، انفاق مى‏نماييم و... كه اگر ندانى فكر مى‏كنى احكام دزدى و

 اختلاس و چپاول و تضييع حقوق مردم نسخ شده و از حرام به مستحب، بلكه واجب تبديل شده

 است.

 وقتى به پيرزن عجوزه‏اى كه از فرط كهنسالى حتى جنس خود را هم فراموش كرده،

 برمى‏خوريم آن چنان چشمان خود را درويش مى‏كنيم و زبان به استغفار مى‏گشاييم كه گويا 

 يوسف صديق و پاكدامن شاگرد مكتب اخلاقى ما بوده است ؛

 امّا!!!!!!

 همين‏كه زليخايى زيباروى در قصرى تنها يا حتى با وجود ديگران، گوشه چشمى به ما كند،

 عقل و دين از كف نهاده و تمام وعده‏هاى بهشتى در مورد حورالعين را در حورالطين متجلى

 مى‏بينيم و مى‏گوييم شرط عقل اين نيست كه نقد امروز را به نسيه فردا بفروشد.

                 میلاد زیباترین گل وجود، فاطمه، بر شاخسار نبوت خجسته باد

    حیا، رشحه ای از شرم والای اوست

   عفاف، قطره ای از دریای مواج خصال شایسته ی اوست

   کمال، سر برآستان او می ساید

   عبادت انیس شبانه روزی اوست

   حجاب از فاطمه آبرو دارد

   فاطمه، کوثر است

   و فیض جوشان این کوثر، تا دامنه ی قیامت همواره جاری است 

     فاطمه، گوهری یکتاست که در صدف عصمت پرورده شد

   میلاد فاطمه، اذان عشق در گوش هستی است

  سرود عفاف، بر لب وجود است

  طلوع مهر کمال در سپهر جلال است

   میلاد فاطمه، روز مادر است

   مادر، به وسعت یک دریا، امواج محبت است

   مادر فرشته ی عشق و چشمه ی عاطفه و شمع شب سوز، در پای نیازهای فرزند است

   بذر محبت در دل کودک میکارد و با خون دل، آبیاری اش میکند، و با حرارت  شوق،

  پرورش می دهد، و با نسیم مهربانی، می شکوفاند

   گوهری است که تنها وقتی از دست میرود، قیمتش معلوم می شود

   مادر، ایثار تجسم یافته و عشق متبلور است

   و...اما تو، ای مادر!

  ادای حق تو، بر دوشهای ناتوانم سنگینی میکند، ستایش تو، از عهده ام بیرون و از توانم

  افزون است

   تو دیروز خود را، وقف امروز من کردی و رنج خود را، به پاس راحتی من به جان

   خریدی و با غمهای معصومانه ات، برایم شادی آوردی

   فقط میتوانم با زبان الکنم بگویم دوستت دارم با همه وجودم که تو وجودش بخشیدی

   و زهرا بود که به مادری عزت و آبرو بخشید

   روز میلاد او، روز زن است

   چرا که او زن را به جایگاه و پایگاه خود در نظام ارزشی جهان آگاه ساخت

   میلاد فاطمه روز فوران کوثر خیر و خجستگی در غدیر نبوت و حرای رسالت است

   درود بر تو ای گنجینه ی عفاف، ای آیینه ی شرف، ای زهرا!...

   میلاد قافله سالار رهائی هم هست

   نوحی که منجی ما در طوفانها بود

   موسایی که از نیل حادثه ها و خطرها عبورمان داد

   عیسایی که با دم مسیحایی اش جانمان بخشید

   تا هستیم خمینی را که آیین تبرداری و بت شکنی به ما آموخت فراموش نخواهیم کرد

   در وصفش همین بس که میلادش در میلاد مادرش بود

  و از همان آغاز، آمدنش میمون و خجسته بود

   با توجه به اینکه عقیده داریم :

   زن سبب وسعت رزق و روزی میشود.

   ولی گاهی ممکنه رزق و روزی زیادی به قیمت جون آدم تموم بشه

   چند وقت پیش خبری شنیدم که دریکی از ایالتهای هند بخاطر کثرت دختر(ماشاالله) و کمبود

   عجیب پسرداماد دزدی میشود

    خوب چاره چیه؟ خانواده دختر اگه این زرنگی رو هم نکنه که دیگه همون ترشی 

    لیته میشه 

   حالا این عکسو ببینید تا بقیه حرفامو بگم

   خووووب حالا به نظر شما با این فراوانیه روزی چه باید کرد؟؟

   این شادوماد که فرار رو بر قرار ترجیح داده

   حالا به نظر شما با توجه به زیادیه جمعیت دختران در ایران(ماشالله. هزار ماشالله. بزنم به

   تخته. چشم حسود کور. خدا زیادشون کنه و امثالهم) چند سال دیگه چنین وضعی هم برای

  ما پیش میاد؟

   حالا چرا افسرده شدید؟؟ بابااااااا ول کن خودکشی رو. دار زدن چیه؟ یه راه عقلانی

   پیدا کنید.نظرتون چیه؟ چاره چیه؟ چه تدبیری باید اندیشید؟

    اینم زبانحال بعضیهااااااا

          اینجا که عطرآگین به بوی مشک و عود است

                                              کاشانه ی نیلوفر و یاس کبود است

                                          ای کاش به باب خانه مسمار نبود

                                   ای کاش مغیره با عمر یار نبود