غدیر علی، هنوز هم چشمه ای لبریز از آب حیات و دریایی مواج از کرامتهاست.

    غدیر دریایی از باور و بصیرت، در کویر حیرت و هامون ضلالت است، تا کام

    جان ها از آن سیراب شود.

    غدیر، یک کتاب مبین است، سندی برای تداوم رسالت در جلوه ی امامت.

    غدیر، برای تشنگان، چشمه ی زلال هدایت است، و برای گم کردگان، صراطی است

   که به سنت پیامبر منتهی می شود.

   غدیر عید ولایت است.

   و غدیر علی، هنوز هم چشمه ای لبریز از آب حیات و دریایی مواج از فضایل است.

  غدیر، روز اکمال دین و اتمام نعمت بود.

   غدیر، برنامه ای الهی برای حیرت زدایی از اذهان و اعمال امت، در افقهای آینده تاریخ بود.

   غدیر، تداوم خط رسالت، در آیینه ی امامت است.

   پس...عاشورا با امامت پیوند دارد، و غدیر با کربلا پیوسته است.

   اگر امت، غدیر را پاس بدارند، عاشوراهای مظلومیت و کربلاهای خون و شهادت پیش

   نمی آید و خورشید امامت، در محاق خلافت قرار نمی گیرد.

   امت بی امام، رمه ی بی چوپان است و گله ی بی شبان و راه  بی علامت و ...

   شب بی چراغ، کشتی بی ناخدا، دشت بی چشمه، و... قنات خشکیده و بی آب!...

  رهشناس تر از مولود کعبه کیست؟ و قاطع تر از ابوتراب و پسندیده تر از مرتضی و

   والاتر از علی کدام است؟

   علی(ع)، غدیر خم را از دریای فضائلش به موج نشانده است و رسول گرامی اسلام،

   دست روی چهره ی خوب و شایسته ای گذاشته است. علی، برگزیده محمد(ص) نیست،

   بلکه منتخب خداست و پیامبر فقط ابلاغگر پیام الهی نسبت به امامت اوست.

   غدیر، کاشتن بذر ولایت در جان هاست.

   غدیر، نشان دادن خورشید به گرفتاران ظلمت هاست.

   غدیر، روز تکمیل دین و اتمام نعمت است.

  غدیر، عید الله الاکبر است. عید آل محمد، عید هواداران حق و وفاداران به پیامبر.

   غدیر، عید عدالت و رهبری است، عید انسانیت و کمال طلبی است، 

   عید شعله افکنی بر اندیشه ها، عید امید آفرینی در دلهاست.

   غدیر، روز بشریت و روز انسان است. غدیر، تداوم رسالت محمد در ولایت علی است.

   غدیر، عید پیمان و میثاق و عهد است.