معلم، بر اوج جانها خط دانش و ایمان می نگارد و در ضمیر پاک دانش آموزان، نقش

   فطرت را برجسته تر می سازد و با خامه ی تعلیم، جامه ی تربیت بر اندام روحشان

   می پوشاند و با كاشتن بذر عفاف و صداقت و تعهد در دلها، ارزش فوق مادی می آفریند.

   ای معلم! رنج امروز تو، اعتلای فرهنگ و مکتب و میهن فردای ماست.تو امروز خود

    را وقف فردا کرده ای و همچو شمع، قطره قطره می سوزی تا دل و جان را روشن سازی.

    ای معلم!...

   تو باغبان دلسوز نهالهای امروز و سروهای سرفراز فردایی.

   دست کریم و قلب پرمهرت را از سر و جان دانش آموزان، این ساقه های نورس و

   شکوفه های جوان دریغ مدار، تا عطر فردایشان یادگار بذرافشانی تو باشد و

   بویندگان این گلهای زیبا، به باغبان، آفرین گویند.

   معلما!...

   شمع از تو آموخته است، روشنب بخشیدن در تاریکی را، باغبان از تو دارد، تجربه ی

   تربیت گلها و آبیاری باغچه ها و گلدانها را.