گفتم: چقدر احساس تنهايي مي‌كنم

   گفتي: فاني قريب

    .:: من كه نزديكم (بقره/186) ::.

   گفتم: تو هميشه نزديكي؛ من دورم... كاش مي‌شد بهت نزديك شم

   گفتي: و اذكر ربك في نفسك تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال

   .:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پيش خودت، با خوف و تضرع، و با صداي آهسته

   يادكن (اعراف/205) ::.

   گفتم: اين هم توفيق مي‌خواهد!

   گفتي: ألا تحبون ان يغفرالله لكم

   .:: دوست نداريد خدا ببخشدتون؟! (نور/22) ::.

   گفتم: معلومه كه دوست دارم منو ببخشي

   گفتي: و استغفروا ربكم ثم توبوا اليه

   .:: پس از خدا بخوايد ببخشدتون و بعد توبه كنيد (هود/90) ::.

   گفتم: با اين همه گناه... آخه چيكار مي‌تونم بكنم؟

   گفتي: الم يعلموا ان الله هو يقبل التوبة عن عباده

   .:: مگه نمي‌دونيد خداست كه توبه رو از بنده‌هاش قبول مي‌كنه؟! (توبه/104) ::.

   گفتم: ديگه روي توبه ندارم

  گفتي: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوب

   .:: (ولي) خدا عزيزه و دانا، او آمرزنده‌ي گناه هست و پذيرنده‌ي توبه (غافر/2-3) ::.

   گفتم: با اين همه گناه، براي كدوم گناهم توبه كنم؟

   گفتي: ان الله يغفر الذنوب جميعا

   .:: خدا همه‌ي گناه‌ها رو مي‌بخشه (زمر/53) ::.

   گفتم: يعني بازم بيام؟ بازم منو مي‌بخشي؟

   گفتي: و من يغفر الذنوب الا الله

   .:: به جز خدا كيه كه گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/135) ::.

   گفتم: نمي‌دونم چرا هميشه در مقابل اين كلامت كم ميارم! آتيشم مي‌زنه؛ ذوبم مي‌كنه؛ عاشق  

   مي‌شم! ... توبه مي‌كنم

   گفتي: ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين

   .:: خدا هم توبه‌كننده‌ها و هم اونايي كه پاك هستند رو دوست داره (بقره/222) ::.

   ناخواسته گفتم: الهي و ربي من لي غيرك

   گفتي: اليس الله بكاف عبده

   .:: خدا براي بنده‌اش كافي نيست؟ (زمر/36) ::.

   گفتم: در برابر اين همه مهربونيت چيكار مي‌تونم بكنم؟

   گفتي: يا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا و سبحوه بكرة و اصيلا هو الذي يصلي

   عليكم وملائكته ليخرجكم من الظلمت الي النور و كان بالمؤمنين رحيما

   .:: اي مؤمنين! خدا رو زياد ياد كنيد و صبح و شب تسبيحش كنيد. او كسي هست كه خودش و

   فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت مي‌فرستن تا شما رو از تاريكي‌ها به سوي روشنايي بيرون

    بيارن. خدا نسبت به مؤمنين مهربونه (احزاب/41-43) ::.

   با خودم گفتم: خدا... خالق هستي... با فرشته‌هاش... به ما درود بفرستن تا آدم بشيم؟! ... 

   شب قدر شب خداست که درآن تمام ملائکه و افضل آنها روح به زمین مى‏آیند و با حضور

    در پیشگاه آقا امام زمان(عج) تمام امور را به حضرت تقدیم مى‏دارند. این شب،

    شب اتصال زمین به آسمان است و شب یافتن کلید هستى.

   شب قدر، شبى است که در آن تقدیر خلق و اجتماع تعیین و با ارائه به ‏محضر مقدس

  حضرت مهدى (عج) صلاحیت آن امور تأیید و یا رد می شود .

   شب قدر معادل هزار ماه و یا به عبارتی ۸۴ سال است و هر کس به اندازه قدر خویش

    این ارزشهای این شب را درک مى‏کند.

   دراین شب فاصله زمین و آسمان به حداقل مى‏رسد، دعاى بندگان مستجاب مى‏شود و درهاى

   ‏غفران الهى به روى بندگان باز است.

   انسانهایی که قدر و ارزش فرصتها را می دانند با آگاهی از برکت این شب فرخنده، 

   با تمام وجود به منظور کسب فیوضات الهی تلاش می کنند، روح را صفا داده و خود

   را براى درک سرنوشت ‏خوب، روزى حلال و حوادث دلپذیر روحانى و معنوى آماده

   می کنند .

   شب قدر، شب تقدیر پروردگار است و درعین حال شب تصمیم‏ انسانهایى که مى‏توانند در

   این شب خود را آماده براى تبعیت از اسلام عزیز و قرآن کریم کنند .

   شب قدر، شب بریدن ازغیر خدا و پیوستن به معبود است.

   مومنان اين شب‌ها را به راستي قدر مي‌دارند و با زلال اشك، غبار روح را شست وشو

   مي‌دهند و با نيايش و دعا و تدبر در آيات الهي حلقه‌هاي گسيخته ارتباط خويش با ذات حق

    را ترميم مي‌كنند.

   این روزها و شبها مسجد کوفه داغدار می شود و تا ابد رخت سیاه بر تن کعبه میکند.

   هنوز هم شب داغدار و سیه پوش علیست.

   امشب قرار است چه بر سر قرآن ناطق بیاید؟؟؟

   از کعبه ی ولادت تا محراب شهادت فاصله ای از نور بود که طی کرد و همانند بسیاری

   از صفاتش منحصر به فرد بود.

    اللهم العن قتلة امیرالمومنین علیه السلام.